Spring naar inhoud

Crosstown Traffic

11/10/2010

Jimi Hendrix zal niet aan de hedendaagse verkeersproblematiek gedacht hebben toen hij het geniale ‘Crosstown Traffic’ uit zijn mouw schudde. Het zou nochtans het lijflied van de miljoenen pendelaars kunnen zijn die dagelijks uren van hun leven zitten te verkwanselen in de files.

Stilstaan is achteruit gaan. Als dat waar is, dan zijn we met z’n allen al ettelijke keren achterwaarts de aardkloot rondgetoerd.

Wat is dat toch met ons? Al jaren zit iedereen te zaniken over teveel tijd verliezen in het verkeer. Uren radio, kilo’s kranten, massa’s webpagina’s, miljoenen tweets en Facebook statussen hebben we al verspild aan het fileleed.

De ene keer is het weer niet gunstig, dan zijn er weer overal op hetzelfde moment wegwerkzaamheden. Een vrachtwagen die inreed op een file, ergens een staking van het openbaar vervoer,… Tot voor een paar jaar waren de schoolvakanties de enige rustpunten voor de moegetergde filelijder. Maar ook dat is verleden tijd.

Het fabeltje dat we met z’n allen op hetzelfde tijdstip de baan op gaan en zodoende de files verlengen, kan ook naar de geschiedenisboeken. Files zijn er zowat de hele werkdag. Dus wat vroeger/later beginnen en wat vroeger/later stoppen met werken om het zaakje te omzeilen? Forget it.

En hoeveel geld werd er al besteed om mensen voor het openbaar vervoer te laten kiezen in plaats van voor koning auto? Resultaat? Nog meer auto’s op de baan. En maar vloeken. En die stress en bloeddruk maar zien toenemen.

Volgens een onderzoek van het Verkeerscentrum Vlaanderen zouden de files jaarlijks ‘goed’ zijn voor 250 miljoen euro economisch verlies. Da’s al een mooi stuk van die tunnel in Antwerpen.

Vreemd. Al sinds de vroege jaren negentig lezen we met zekere regelmaat stukken over thuiswerken. En toch blijkt deze oplossing om minder mensen, minder uren met de wagen op de baan te houden, niet echt aan te slaan. Ook niet in onze sector. Waarom?

Zijn er dan gewoonweg niet voldoende functies waarvoor thuiswerken ook praktisch haalbaar is? Een paar duizend marketeers minder op de autostrades gaat de structurele files niet doen slinken van 350km naar zeg maar gewoon vlot verkeer. Maar helpen niet alle beetjes?

Of zijn er niet voldoende bedrijven die hun medewerkers de kans geven om (meerdere dagen per week) te telewerken? Feit is dat veel bedrijven nog niet goed weten hoe ze dit moeten aanpakken. Vaak blijft het bij enkele individuele uitzonderingen. Onbekend is nog maar eens onbemind. En wantrouwen is nooit ver weg.

Toch even de verdediging van de werkgevers op mij nemen. Vele jobs in de reclamewereld hebben echt wel nood aan aanwezigheid in levende lijve en teamwork. Die briefing geven in pyjama (of was het badjas) via Skype? Die creatieve review doen via e-mail? De kleine in bad stoppen en tegelijk via de smartphone de dringende tekstwijzigingen aan het reclamebureau doorgeven? Er zijn grenzen.

Dat het economisch verlies enorm is, hoeft niemand ons meer voor te rekenen. Maar wat zijn nog andere neveneffecten van dat fileleed in onze sector? Hoeveel awardwinnende creaties, hoeveel EFFIE-winnende strategieën en hoeveel alles verklarende marktonderzoeken zijn er al niet verloren gegaan wegens nog maar eens wat honderden uren in de rij staan?

Wie komt er met dé oplossing? Wij zijn toch de creatieve sector, niet? Onze collega filerijders uit andere sectoren rekenen op ons.

Dan kunnen we eindelijk een andere plaat van Jimi opleggen: ‘Ezy Rider’.

Geert Keyaerts

strategic coach

geert@tiki.be

(deze column verscheen in PUB magazine 14, oktober 2010)

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: