Spring naar inhoud

It don’t mean a thing if it ain’t got that swing

18/03/2011

‘And now for something completely different’. Wat is er van sport te vinden in ons Belgisch reclamewereldje? In de vakpers is hier niet veel over te lezen. Vandaar deze bescheiden en vooral luchtige poging.

Ik weiger namelijk te geloven dat we in onze sector allemaal workaholics zijn met een body mass index op USA niveau. En ik zie in meetings alsmaar fittere exemplaren marketeers opduiken. Perceptie of realiteit? Na een beperkte en allesbehalve representatieve rondvraag, blijkt dat de reclamewereld niet zozeer verschilt van onze maatschappij qua favoriete sportbeoefening. Veel wielrenners, voetballers en joggers bij de mannen. Bij de vrouwen vooral veel fitness, wandelen/joggen, zwemmen en tennis. We kennen allemaal wel een collega die ooit begon met Start to Run en na enkele jaren al aan zijn/haar eerste marathon toe is. Of reclamemannen in midlifecrisis die absoluut een stukje Tour de France willen ‘re-enacten’ op de Mont Ventoux. Een marketing manager die vraagt naar de beste kniechirurg van het land voor zijn kraakbeenprobleem en wat later terug op de squashbaan staat te meppen met hartslag 165. Diep in het rood, allemaal voor de sport. Of dat verhaal van een reclamebureau dat een mediaregie uitdaagt voor een potje zaalvoetbal om dan vast te stellen dat de mediacollega’s wat professionals inhuurden om de kans op succes te verhogen. Zware cijfers!

Verder herinner ik mij enkele schuchtere initiatieven om in onze sector wat meer structurele sportactiviteiten en competities uit te bouwen. Bestond er niet een tennis- en badmintontornooi voor reclamemensen? Laat het mij weten als ik hier één of andere Advertising Champions League schandelijk over het hoofd zie.
Trouwens, volgens mij laten organisaties zoals Stichting Marketing, UBA en andere ACC’s (Advertising Cyclists Competition?) hier een enorme kans liggen. Allemaal zijn ze op zoek naar manieren om marketeers met elkaar in contact te brengen en het vertrouwen te herstellen. Maar naast de hele serieuze seminars en de iets meer gelardeerde reclamefeestjes, ontbreekt er iets heel sociaal doch ook competitief op de agenda. Sport dus.

Ikzelf ben ‘hooked on’ golf. In Angelsaksische landen spelen veel reclamemensen golf. Niet omdat het chique is, want golf is daar (met lichte overdrijving) een volkssport. In Japan vragen werkgevers zelfs bij je sollicitatie naar je golfhandicap. En natuurlijk is het etiquette om je klant/baas te laten winnen. Nipt uiteraard.
Ik zou de golfsport in ons land een duwtje in de rug willen geven, te starten bij mijn reclamecollega’s. Wat is er fijner dan een rondje golf (dik 2 uur voor 9 holes, stevige 4.30 uur voor een volle baan van 18 holes) om alle communicatie-uitdagingen te bespreken? En je leert elkaar privé nog beter kennen ook. Wedden dat die vervelende discussies over budget aan de bar van de 19de hole verdwijnen. Wie neemt er het initiatief om een heus golftornooi voor reclameprofessionals te organiseren? Voor gevorderden én beginners. Sponsored by Telenet én Belgacom. Maar ik mag hier niet te ver wegdromen bij golf.

Zouden wij in de reclamewereld ook niet beter een competitiehervorming doorvoeren, net zoals bij de Belgische voetbalbond? Niet noodzakelijk met play-offs (zijn shortlists dat immers al niet?), maar om het UBA/ACC competitiecharter wat nieuw leven in te blazen. Zou het niet fijn zijn mocht er een adverteerder een pitch organiseren en in plaats van de bureaus weken op strategie en creatie te laten zweten, ze gewoon in de sportarena elkaar te laten bekampen?
Elk bureau kiest één sport die hen best past. Het bureau met het beste gemiddelde over de verschillende sporttakken heen mag voor de klant werken. Dat zou ook mooie content opleveren voor PUB. Bijvoorbeeld, ‘de recente BMW-pitch werd gewonnen door bureau X dat ondanks verlies in voetbal, toch merkelijk beter was in tennis en golf. Vooral in het gemengd dubbelspel waren copywriter Jean en account Deborah outstanding.’ Hou dat transferbeleid in de gaten. Dan is het enkel nog wachten op de eerste dopingzondaars in de Belgische reclamewereld.

Duke Ellington zou dus wel eens gelijk kunnen krijgen met zijn ‘It don’t mean a thing, if it ain’t got that swing’. Of ben ik nu weer over golf bezig…

Geert Keyaerts

(deze column verscheen in PUB magazine #4 maart 2011)

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: